กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 177: ตาเฒ่าหวังกับเจ้าลูกนอกคอก
รองเสนาบดีอูมองไปข้างหน้าอย่างระแวดระวัง ขณะที่เย่เซียวกับนักพรตเชียนเฮ่อและศิษย์พูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน
เขาไม่คิดเลยว่าคนคนนี้จะเดินทางไปนครหลวงด้วย
“รองเสนาบดีอู...คุณกำลังมองอะไรอยู่?”
องค์ชายสิบเจ็ดถามเสียงเบา
รองเสนาบดีอูกดเสียงลงต่ำ “องค์ชายสิบเจ็ด ระหว่างทางอย่าคุยกับคนคนนั้นมาก เขาดุเกินไป!”
ที่สำคัญกว่านั้นคือ ในสายตาของคนคนนั้นไม่มีความยำเกรงต่อราชวงศ์อยู่เลยแม้แต่น้อย
แม้ราชวงศ์ชิงอสูรจะล่มสลายไปกว่าสิบปีแล้ว แต่ความยำเกรงที่คนรุ่นเก่ามีต่อราชวงศ์ก็ฝังลึกอยู่ในสายเลือด
อย่างนักพรตเชียนเฮ่อเองก็ยังใช้ชื่อของวังหลวงกดดันเขาได้