กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 166: “วาสนาฝืนชะตา”ก็นับเป็นวาสนา!
พลันเห็นเงาร่างของศิษย์ฝึกหัดเต๋าผู้สวมชุดนักพรตและมวยผมแบบนักพรตลอยอยู่กลางอากาศ
ก่อนที่ทุกคนจะทันได้ตอบสนอง เขาก็ยกมือชี้ไปทางเฉารุ่ย
สีหน้าของเฉารุ่ยแข็งค้าง เปลวเพลิงสีส้มแดงลุกคลุมไปทั่วร่าง
ชั่วพริบตาเดียวเขาก็ถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่ทันแม้แต่จะส่งเสียงร้องสักแอะ...
เย่เซียวกะพริบตาปริบๆ เอ่อ...ตายง่ายเกินไปหรือเปล่า
อย่างน้อยก็น่าจะตะโกนสักหน่อยว่า “ฉันจะกลับมาอีกครั้ง!”
“กรอบแกรบ...”
เด็กชายตัวแข็งทื่ออยู่กับที่ ก่อนจะใช้สองมือบิดศีรษะไปมา จนเกิดเสียงกระดูกเสียดสีกัน
“เฮ้อ...ร่างนี้พังหมดแล้ว...”