บทที่ 165: วิชายืมอายุด้วยไออาถรรพ์

บทที่ 165: วิชายืมอายุด้วยไออาถรรพ์

“นายมัน...”

นักพรตสี่ตาโมโหจนกำลังจะด่าต่อ

“ปัง~”

ยันต์สะกดศพบนหน้าผากของเด็กชายลุกไหม้ขึ้น

สีหน้านักพรตสี่ตาเปลี่ยนไป เขาควักยันต์สะกดศพออกมาจากกระเป๋าสองแผ่นแล้วแปะลงไป

เพียงชั่วพริบตา ยันต์สะกดศพทั้งสองแผ่นก็ลุกไหม้ขึ้นเองโดยไร้ลม

ดวงตาของเด็กชายเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท ไออาถรรพ์บนร่างดูราวกับจับต้องได้

มันเอียงคอมองไปยังคนรับใช้ที่หวาดกลัวจนขาอ่อนอยู่ในลาน...

ไออาถรรพ์ที่ปนเปื้อนอยู่บนร่างของคนรับใช้พลันลุกโชนขึ้น ราวกับถูกจุดไฟ