กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 158: ของฉัน ของฉัน ทั้งหมดเป็นของฉัน...
เย่เซียวใช้ปลายเท้าดีดตัว ถอยกรูดออกไปอย่างรวดเร็ว
เขาเห็นนักพรตคางคกค่อยๆ ละลายราวกับหิมะต้องแสงอาทิตย์
ใช่แล้ว ละลายในความหมายตรงตัวเลย
แต่เรื่องยังไม่จบ เย่เซียวสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ามีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมาที่เขา
ทว่าในชั่วขณะที่พระนามของปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักเปล่งประกาย สายตาคู่นั้นก็หายไปอย่างเงียบเชียบ
เขาจึงหยุดลงได้ในที่สุด แม้หัวใจยังไม่หายตื่นตระหนก
หรือว่านี่จะเป็นสังขารเดิมของเซียนสลายสังขารจริงๆ?
ถึงกับสามารถชักนำพระนามของปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักได้!
หลี่ชุนกังที่อยู่ไม่ไกลมีสีหน้าว่างเปล่า “นักพรตเย่ เกิดอะไรขึ้น?