กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 159: ตระกูลซือหม่า จบเห่แล้ว!
ภายใต้การนำทางของจวงกวงเย่า พวกเขาหาร้านบะหมี่ท้องถิ่นที่มีเอกลักษณ์แห่งหนึ่ง
ผู้อาวุโสจางกับอีกสองคนรู้กาลเทศะดี พอกินบะหมี่เสร็จก็กลับไปพักผ่อน
โดยอ้างว่าอายุมากแล้ว ทนอดนอนไม่ไหว
เย่เซียวทิ้งไม้จิ้มฟันลงถังขยะ แล้วมองหลี่ชุนกังพลางพูดว่า “มีอะไรก็พูดมาเถอะ
ถ้าช่วยได้ ฉันจะช่วยเต็มที่ แต่ถ้าช่วยไม่ได้ก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน”
เขาดูออกแล้วว่าเจ้าหลี่ชุนกังคนนี้ต้องมีเรื่องอะไรแน่ ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่คอยปรนนิบัติเขาตลอดทางราวกับกำลังดูแลพ่อแท้ ๆ
ความใส่ใจของอีกฝ่ายแทบจะเหลือแค่ช่วยเทกระโถนปัสสาวะให้เขาเท่านั้น
หลี่ชุนกังยิ้มเจื่อน ๆ “อาเย่าก็ไม่ใช่คนนอก งั้นฉันพูดเลยแล้วกัน
นายคิดว่าสำนักความมั่นคงพิเศษฮ่องกงเป็นยังไง?”