เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelBox-TH
ใต้สะพานพระพุทธยอดฟ้า สายน้ำเจ้าพระยาที่ไหลเอื่อยสะท้อนแสงไฟนีออนระยิบระยับปะทะสันดอนทรายเปียกชื้นยามโพล้เพล้...
ไม่มีใครในเมืองหลวงคาดคิดเลยว่า ทรายหยาบขุ่นมัวใต้โคลนตมริมฝั่งน้ำสายนี้ กำลังจะถูกหยิบยกขึ้นมาใช้เป็นอาวุธนวัตกรรมระดับทำลายล้าง เพื่อทุบตลาดแร่ดิบและคว่ำระนาบจักรวรรดิพลังงานของกลุ่มทุนข้ามชาติให้พังครืนในชั่วข้ามคืน!
"โอ๊ยยยย! พี่ภีม! รองเท้าแตะช้างดาวกูหลุดจมโคลนดึงไม่ขึ้นแล้วเนี่ยยย!"
เสียงทุ้มโวยวายของเบิร์ดดังก้องทำลายความเงียบสงบยามค่ำคืน
ชายหนุ่มในสภาพขากางเกงขาก๊วยเปียกมะล่อกมะแล่กถึงครึ่งแข้ง กำลังยืนกระโผลกกระเผลกขาเดียว มือซ้ายหิ้วถังพลาสติกเปล่าสีดำ ใบหน้าเหยเกบิดเบี้ยวขณะพยายามยื้อยุดส้นเท้าออกจากแรงดูดหนืดของเลนแม่น้ำจนตัวโยน
"ไอ้เบิร์ด มัวแต่ร้องเหมือนควายโดนเชือดอยู่นั่นแหละ รีบกวาดเอาทรายเม็ดหยาบใส่ถังมาเร็วๆ เข้า เดี๋ยวคลื่นเรือหางยาวซัดเข้ามาจะพัดเม็ดทรายหนีหายไปหมด"
ภีมซึ่งยืนทรงตัวอยู่บนโขดหินริมฝั่งหัวเราะขำๆ มือสองข้างกอดอกพิงไหล่ดูเพื่อนสนิท
ข้างๆ กันนั้น ดร.รินรดา ในชุดเสื้อเชิ้ตลายสก็อตตัวโคร่งทับกางเกงวอร์มสีขาว มัดผมหางม้าแน่น สวมบูทยางสีเหลืองสดใสสะดุดตา