เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelBox-TH
สายลมกรรโชกแรงหอบเอาฝุ่นผงและกลิ่นไอดินแห้งฟุ้งกระจายไปตามถนน ก่อนที่พายุฝนฤดูร้อนระลอกใหญ่จะโถมกระหน่ำกรุงเทพฯ!
เสียงสังกะสีหลังคาตึกแถวย่านคลองถมกรีดร้องลั่นยามสายลมปะทะอย่างเกรี้ยวกราด...
ทว่า ท่ามกลางความชุ่มฉ่ำที่กำลังจะมาเยือนเมืองหลวง ห่างออกไปหลายร้อยกิโลเมตร ณ ผืนดินแตกระแหงของทุ่งกุลาร้องไห้ กลับกำลังเผชิญหน้ากับความแห้งแล้งสาหัสในรอบกึ่งศตวรรษ!
ภายในห้องทำงานชั้นล่างของ JunkTech
ภีมนั่งเอนหลังจ้องมองข้อความอีเมลบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ตู้เย็นโตชิบาด้วยสายตานิ่งสงบ
อีเมลฉบับนั้นส่งมาจาก 'ลุงอินทร์' ตัวแทนกลุ่มเกษตรกรบ้านทุ่งกุลา จังหวัดร้อยเอ็ด:
'เรียนอาจารย์ภีมและทีมงานช่างขยะ... ปีนี้แล้งหนักที่สุดในรอบห้าสิบปีครับ แหล่งน้ำแห้งขอด บ่อน้ำบาดาลก็เค็มจนดื่มไม่ได้ พืชผลยืนต้นตายหมด เด็กๆ ในหมู่บ้านไม่มีน้ำสะอาดดื่มจนท้องร่วงกันระนาว บริษัทขายเครื่องกรองน้ำต่างชาติมาเสนอขายเครื่องละสามแสนบาท พวกเราไม่มีปัญญาซื้อหรอกครับ... ถ้าอาจารย์มีวิธีช่วยพวกเราได้ ได้โปรดช่วยลูกหลานบ้านทุ่งกุลาด้วยเถิดครับ...'
รินรดาซึ่งยืนซ้อนอยู่ด้านหลังก้มอ่านข้อความข้ามไหล่หนาของเขา