เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 405 นี่คือต้นไม้อะไรกัน
“ต้นหอมหมื่นลี้”
ผู้เฒ่าผู้พิทักษ์ศิลาวางไม้กวาดพิงไว้ข้างกำแพงหิน ก่อนจะก้มตัวลงมองเด็กหญิงตัวน้อยใต้ต้นไม้
เด็กหญิงอายุราวหกเจ็ดขวบ บนผมผูกด้ายแดงไว้สองเส้น ส่วนบนรองเท้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำค้างยามเช้า
นางแหงนหน้ามองอยู่นานเกินไป ร่างกายจึงเซไปเซมา ตำราเริ่มเรียนในอ้อมแขนเกือบจะตกลงไปในพื้นดินโคลน
ชายชรายื่นมือเข้าไปประคองช่วยนางไว้
“ต้นไม้นี้อายุมากเแล้วหรือเจ้าคะ?” นางกอดตำราแน่น ปลายจมูกยื่นเข้าไปใกล้กิ่งดอกที่โน้มต่ำลงมาแล้วสูดดม “ท่านแม่ของข้าบอกว่า ต้นไม้แก่ไม่ชอบออกดอก แล้วเหตุใดต้นนี้ถึงออกดอกมากมายเช่นนี้เล่า?”
ดอกไม้สีทองอร่ามเบียดเสียดกันแน่นอยู่เต็มกิ่ง
กลิ่นหอมหวานอบอวลร่วงหล่นลงในสายหมอกยามเช้า กลิ่นนั้นติดจางๆ ไปถึงปากแขนเสื้อของชายชรา
เขาหยิบดอกกุ้ยฮวาดอกหนึ่งขึ้นมา วางไว้บนฝ่ามือของเด็กหญิง