เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 406 แสงโคมส่องสว่างนิรันดร์ (ตอนจบ)
แผ่นหลังเล็ก ๆ นั้นวิ่งเข้าสู่แสงอรุณ ข้ามผ่านสะพานหินนอกป่าแผ่นศิลา
ด้ายแดงมัดผมขยับขึ้นลงตามจังหวะก้าวย่าง ถุงหนังสือกระทบข้างเอว ดอกกุ้ยฮวาร่วงหล่นจากเส้นผม ปูทางเป็นจุดสีทองอร่ามทอดตามหลังนาง
แรกเริ่มนั้น นางเป็นเพียงเด็กน้อยที่กลัวการไปสายคนหนึ่ง
ยามวิ่งผ่านทางแยกแรก เงาร่างดูเหมือนจะสูงขึ้นเล็กน้อย กระโปรงสั้นแปรเปลี่ยนเป็นชุดยาวสีเขียวอ่อน ตำราเริ่มเรียนในอ้อมอกแปรเปลี่ยนเป็นตะกร้าสอบอันหนักอึ้ง
แสงอรุณหลั่งไหลมาจากด้านหลังไหล่นาง
ประตูใหญ่ของสำนักศึกษาตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า
ภายในประตูมีเสียงคน มีการจับจ้อง และมีพายุฝนที่ไม่คาดฝัน เด็กหนุ่มในชุดสีเขียวอ่อนหยุดยืนอยู่นอกธรณีประตู ฝ่ามือถูกคานหิ้วตะกร้าสอบเสียดสีจนแดงก่ำ ผ้าที่รัดทรวงอกแน่นตึงถึงซี่โครง
นางรู้ดีว่าหากเพียงหมุนตัวกลับ ก็ยังสามารถกลับไปยังชิงเหอได้
สามารถเปลี่ยนกลับเป็นชุดสตรี สามารถซ่อนตัวในฝูงชน และสามารถก้มหน้ารับชะตากรรมใช้ชีวิตที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ไปจนตาย