Chapter 0404

ตอนที่ 404 คำพูดที่ฝากไว้ในสายลม

สายลมพัดพาถ้อยคำนั้นออกจากเรือนเก่า นำส่งไปยังสุดปลายถนนที่ทอดยาว

ชายหนุ่มผู้ดูแลหอสมุดที่กำลังปิดประตูลงกลอน รู้สึกคล้ายมีใครบางคนกระซิบที่ข้างหูอย่างแผ่วเบา

เขาหันกลับไป เห็นเพียงแสงไฟไหวผ่านกระดาษหน้าต่าง แถบริ้วกระดาษข้างกำแพงถูกลมพัดปลิวว่อนพร้อมกัน

กรรีไม่มีกระดาษแผ่นใดที่มีข้อความครบถ้วน

ทว่าเขายังคงยืนอยู่ที่เดิม ก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในอกมาเนิ่นนานกลับค่อยๆ ผ่อนคลายลง

สามเดือนก่อน เขาเข้าร่วมการคัดเลือกเป็นนักประวัติศาสตร์หลวงแต่สอบตก

นี่เป็นครั้งที่สี่แล้วที่เขาพลาดหวัง

จดหมายจากทางบ้านส่งมาเร่งรัดสองฉบับแล้ว ท่านพ่อบอกว่าร้านขาดคน ท่านแม่บอกว่าคุณหนูบ้านข้างๆ รอต่อไปไม่ได้อีกแล้ว

เขาเองก็เคยเก็บสัมภาระตัดสินใจว่าจะจากไปเมื่อฟ้าสาง และนับจากนี้จะไม่แตะต้องตำราประวัติศาสตร์ที่หนาหนักจนกดทับมือพวกนั้นอีก