เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 403 พบกันบนเส้นทาง
ชายหนุ่มปิด “ไม่เสแสร้ง” สันหนังสือที่หลวมขยับเกิดเสียงดังแผ่วเบา
ดอกกุ้ยฮวาที่เสียบอยู่ระหว่างหน้ารองปกถูกนำพาไปด้วย มันหมุนวนไปตามมุมโต๊ะแล้วตกลงข้างรองเท้าของเขา
รอยหมึกแถวนั้นยังคงมีความชื้นที่เป็นเงา ราวกับว่าผู้เขียนเพิ่งจากไป กลิ่นหอมของหมึกที่หลงเหลือจากข้อมือยังไม่ถูกสายลมยามค่ำคืนพัดพาไป
เขาก้มตัวลงเก็บดอกไม้แล้วเสียบกลับเข้าไปในหนังสือ
ตะเกียงหลังกำแพงเก่าที่ยังคงส่องสว่างอยู่
แสงสีเหลืองนวลลอดผ่านช่องหน้าต่าง ทอดเป็นทางแคบยาวลงบนพื้นหินสีน้ำเงิน
กระดาษแผ่นเล็กที่ผูกไว้ริมกำแพงถูกลมพัดพลิ้ว เสียงแผ่วเบาดังต่อเนื่องกัน ราวกับผู้คนมากมายที่กั้นด้วยกาลเวลา กำลังกระซิบถึงคำพูดที่ยังกล่าวไม่จบของตน
นาฬิกาน้ำในห้องเวรยามได้ล่วงเลยยามจื่อไปแล้ว
ชายหนุ่มโอบหนังสือขึ้นมา เตรียมจะนำมันกลับไปคืนที่หอจัดแสดง