เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 400 เส้นทางที่ไม่มีวันสิ้นสุด
หัวหน้าผู้เรียบเรียงหอจดหมายเหตุหลวงกดหน้ากระดาษตรวจแก้ใบสุดท้ายลงในม้วนบันทึก แสงจากตะเกียงข้างโต๊ะระเบิดออกเป็นเปลวไฟดอกหนึ่งพอดี
“ชีวประวัติซูเนี่ยนฉบับสมบูรณ์ ขอเชิญท่านขุนนางกำกับการบูรณะตรวจดู”
ด้ายเย็บเล่มยังไม่แน่นหนาดี กลิ่นหมึกใหม่และกลิ่นแป้งเปียกยังอบอวลอยู่ระหว่างหน้ากระดาษ บรรดานักประวัติศาสตร์หลวงหลายคนล้อมรอบโต๊ะตัวยาวยาว แขนเสื้อเปรอะเปื้อนไปด้วยจุดหมึก ใต้ตาของพวกเขาห้อยย้อยไปด้วยรอยคล้ำจากการโหมงานหนักติดต่อกันหลายคืน
วันนี้ห่างจากวันที่ซูเนี่ยนล่วงลับไป ครบหนึ่งร้อยปีพอดี
เวลาหนึ่งร้อยปีเพียงพอที่จะเปลี่ยนบ้านพักอาศัยหลังหนึ่งให้กลายเป็นสถานศึกษา เปลี่ยนคดีใหญ่ที่เคยสั่นคลอนท้องพระโรงให้กลายเป็นเพียงตัวอักษรไม่กี่หน้าในตำราของเด็กน้อย และเพียงพอที่จะเปลี่ยนเรื่องราวที่เคยแย่งชิงกันจนเลือดตกยางออกในอดีต ให้กลายเป็นกฎระเบียบที่ธรรมดายิ่งจนไม่มีใครหยิบยกมาพูดถึงเป็นพิเศษ
นอกหน้าต่างมีเสียงฝีเท้าดังแว่วมา