Chapter 0401

ตอนที่ 401 หนังสือที่เอื้อมไม่ถึง เรียกข้าเถิด

มือข้างนั้นเอื้อมข้ามไหล่ของซูเนี่ยนแล้วดึงหนังสือชั้นสูงสุดออกมาได้อย่างง่ายดาย

แขนเสื้ออาภรณ์เฉียดผ่านข้างหูของนาง ก่อให้เกิดกลิ่นสนหอมและหมึกเขม่าสนบางเบา ช่างคุ้นเคยราวกับความฝันที่กั้นกลางด้วยเวลายาวนานนับร้อยปี และราวกับเป็นเพียงการคลาดกันไปคนละก้าวที่หน้าหนังสือหน้าเดิมเพียงเท่านั้น

ซูเนี่ยนไม่ได้หันกลับไปในทันที

นางจ้องมองตำแหน่งที่ว่างลงบนชั้นวางหนังสือ ปลายนิ้วยังคงแตะอยู่ที่ขอบช่องไม้ ตะเกียงในหอเก็บตำราเผาไหม้อย่างเงียบเชียบ แสงสาดส่องไปทั่วชั้นวางหนังสือ แม้แต่ในจุดที่ลึกที่สุดก็ไม่มีแม้แต่เงา

ไม่มีลมและหิมะเคาะหน้าต่าง

ไม่มีเสียงกลองยามค่ำคืนเร่งเร้าผู้คน

หน้าอกก็ไม่มีความเจ็บปวดจากการถูกผ้ารัดอกรัดไว้อีกต่อไป