กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 399 อาจารย์พาพวกเจ้าไปดู
อาจารย์อาวุโสพับเก็บตำราไว้ในอก ยันเข่าลุกขึ้นยืน
เด็ก ๆ ที่ล้อมรอบตัวเขาต่างพากันหลีกทางให้ในทันที ดวงตานับสิบคู่ต่างจับจ้องตามร่างเขาไม่วางตา
เด็กหญิงตัวน้อยที่ฟังจนเคลิบเคลิ้มที่สุดเมื่อครู่ดึงแขนเสื้อเขา พลางแหงนหน้าถาม “อาจารย์ จะไปดูตอนจบกันที่ใดหรือเจ้าคะ?”
“ป่าแผ่นศิลาจารึกคุณโทษ”
ไม้เท้าเคาะผ่านธรณีประตูสถานศึกษา อาจารย์อาวุโสเหลียวหลังกวาดสายตามองเด็ก ๆ ที่ยังนั่งอยู่บนเบาะรองนั่ง “ใครอยากไปก็สวมเสื้อคลุมให้เรียบร้อย หิมะหนานัก หากใครล้มลงไป ห้ามร้องไห้งอแงเด็ดขาดนะ”
ในห้องพลันวุ่นวายขึ้นมาทันที
เด็ก ๆ ต่างคว้าหมวกบ้าง ผูกผ้าคลุมไหล่บ้าง
บางคนสวมรองเท้าบูตผ้าฝ้ายสลับข้างกว่าจะรู้ตัวก็วิ่งไปถึงประตูแล้ว บางคนรีบแย่งไปอยู่แถวหน้า ผ้าพันคอที่ลากบนพื้นถูกเพื่อนข้าง ๆ เหยียบเข้าจนเกือบหงายหลังล้มลงไปในกล่องหนังสือ
อาจารย์อาวุโสไม่เร่งเร้า เพียงเกาะกรอบประตูมองพวกเขาอุตลุด ริ้วรอยที่หางตาถูกแสงไฟจากเตาหลอมให้ลึกเด่นชัด