Chapter 0396

ตอนที่ 396 การตีกลองร้องทุกข์

เมื่อเสียงกลองดังขึ้นเป็นครั้งแรกจนสะท้านเข้าสู่กำแพงวัง บาดแผลเก่าในฝ่ามือของหวังปิ่งเหวินก็ปริแตกออก

ไม้ตีกลองอันหนักอึ้งถูกเขาเหวี่ยงข้ามหัวไหล่ ก่อนจะกระแทกลงบนหน้ากลองที่หุ้มด้วยหนังวัวอีกครั้ง

เสียงกัมปนาทราวกับฟ้าร้องม้วนตัวผ่านประตูวัง ทำให้หิมะที่เกาะอยู่ใต้ชายคาสั่นร่วงหล่นลงมา

ทหารรักษาพระองค์ที่เฝ้าประตูชักดาบโอบล้อมเข้ามา

“กลองร้องทุกข์หากมิใช่คดีที่ได้รับความอยุติธรรมอย่างยิ่งยวด ห้ามตีโดยพลการ! ผู้ใดจงแจ้งนามของเจ้ามา!”

หวังปิ่งเหวินทิ้งไม้ตีกลอง นิ้วมือทั้งสิบที่เปื้อนเลือดจิกเกาะขั้นบันไดหิน เขาคุกเข่าลงกับพื้นอย่างแรง

“ขุนนางผู้มีความผิด หวังปิ่งเหวิน ขอฟ้องร้อง รองเสนาบดีกรมคลังคนปัจจุบัน ซูเนี่ยน สตรีเข้ารับราชการ หลอกลวงเบื้องสูง!”

คำสี่คำสุดท้ายลอดผ่านทางเดินทอดยาว เข้าไปกระแทกโสตประสาทของเหล่าขุนนางที่เพิ่งเลิกจากการประชุม

เหล่าขุนนางพากันหยุดฝีเท้า เสียงอาภรณ์ขุนนางหนาหนักโบกสะบัดในสายลม