เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 395 3 วงกลมสีแดง
มือที่เต็มไปด้วยแผลหิมะกัดของหวังปิ่งเหวินกดลงบนวงกลมสีแดงตรงตำแหน่งร้านขายยา คราบโคลนตามซอกนิ้วถูไถจนเกิดเป็นรอยดำบนแผ่นกระดาษ
“เริ่มจากฆ่าคนผู้นี้ก่อนหรือ?”
การหลบหนีตลอดหกวันทำให้เขาผอมโซจนเปลี่ยนไปจากเดิม แก้มที่เคยได้รับการปรนนิบัติอย่างดีตอบลึกลงไป เคราพันกันยุ่งเหยิง แผลที่มุมปากซึ่งปริแตกจับตัวเป็นสะเก็ดสีคล้ำ เสื้อนวมบนร่างไม่พอดีตัว ปลายแขนเสื้อยังเปรอะเปื้อนไปด้วยมูลม้าและคราบเลือดที่แห้งกรัง
ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับสว่างวาบจนน่ากลัว
ประหนึ่งถ่านไฟสองก้อนที่ถูกเผาจนขึ้นสีแดงฉาน
เจิ้งเหิงดึงแผนผังออกมาจากใต้มือเขา “เถ้าแก่ร้านขายยารู้สูตรยาแก้เมาในคราวนั้น ทั้งยังเคยเห็นบันทึกการซื้อยาบำรุงสตรีของซูเนี่ยน หากเขายังมีชีวิตอยู่ ก็อาจช่วยซูเนี่ยนอธิบายได้ แต่หากเขาตาย สมุดบัญชีที่เขาหลงเหลือไว้ก็จะชี้ชัดไปเพียงเรื่องเดียวเท่านั้น”
“ซูเนี่ยนใช้อัตลักษณ์สตรีหลอกลวงเบื้องสูงมาตั้งแต่ก่อนที่ข้อกำหนดจะผ่านการเห็นชอบ”
หวังปิ่งเหวินเค้นประโยคนี้ออกมา มุมปากค่อยๆ ฉีกยิ้ม