กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 389 เวทีละครกลางท้องพระโรง
“ขุนนางผู้กระทำผิดขอรับผิด—”
นางเอกงิ้วบนเวทีโยนหมวกขุนนางลงที่กลางท้องพระโรง แขนเสื้อยาวสะบัดม้วนขึ้น เอวบางหมุนพลิ้วตามจังหวะกลองที่เร่งเร้า
เสียงฆ้องดังกึกก้องกัมปนาท!
“คุณความชอบไม่ยอมยกให้!”
เสียงนับร้อยจากใต้เวทีประดาดังกระแทกเข้าหาเวทีละครพร้อมกัน
ชายชราตบมือจนแดงก่ำ เด็กน้อยเหยียบม้านั่งแผดเสียงร้องสุดพลัง แม้แต่คนขายขนมที่ปากตรอกยังชูที่คีบไม้ขึ้น แล้วคำรามตามสามคำสุดท้ายนั้นจนไอน้ำในลังนึ่งขนมสั่นไหวและม้วนขึ้นระลอกใหญ่
แถวหน้าสุด เด็กหญิงตัวน้อยมัดผมแกละสองข้างเหยียบขึ้นบนม้านั่ง มือทั้งสองเท้าเอว ตะโกนเสียงดังยิ่งกว่านางเอกงิ้วบนเวทีเสียอีกว่า: “คุณความชอบไม่ยอมยกให้!”
มารดาของนางรีบยื่นมือดึงตัวเด็กน้อยกลับเข้ามาสู่อ้อมกอด
“เจ้าจงนั่งลงเดี๋ยวนี้! หากยังกระโดดอีก ขาม้านั่งคงหักเป็นแน่!”