เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 387 คำวิจารณ์เบื้องหลังแผ่นศิลา
มีดสลักร่วงลง เศษหินละเอียดกลิ้งจากหลังแผ่นศิลาไปถึงข้างรองเท้าของช่างฝีมือ
ขุนนางหอจดหมายเหตุคลี่กระดาษคัดลอก ตรวจทานทีละตัวอักษร กลิ่นหมึกยังไม่ทันจางหาย ขอบกระดาษประทับตราสีแดงชาดของหอจดหมายเหตุ บรรทัดคำวิจารณ์สุดท้ายถูกใครบางคนวงไว้ด้วยพู่กันชาด
“หากโลกนี้ไม่มีซูเนี่ยน สตรีเข้ารับราชการคงล่าช้าไปห้าสิบปี หากโลกนี้มีนาง คนรุ่นหลังจึงได้รู้ว่า หนทางนั้นคนสร้างขึ้นมาเอง หาใช่เกิดมามีให้”
ช่างฝีมืออ่านคำวิจารณ์ทางประวัติศาสตร์ตอนต้นไม่ครบทั้งหมด จำได้เพียงประโยคนี้
เขาจรดคมมีดที่ตัวอักษร “ซื่อ” ค้อนไม้เคาะลงเบาๆ เสียงหินกระจายไปทั่วป่าศิลา ทำเอาใบกุ้ยฮวาบนยอดไม้ร่วงหล่นลงมาเป็นวงหมุน
วันที่ป่าศิลาสร้างเสร็จ ไร้ซึ่งเสียงดนตรีประโคม