กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 384 นางไปพบเขาแล้ว
เมื่อจือเวยถือถ้วยยาผลักประตูห้องเข้ามา สิ่งแรกที่นางเห็นคือเส้นผมสีขาวที่ห้อยตกลงมาข้างเตียง
“ท่านแม่ วันนี้ในยามิได้ใส่เหลียนเชี่ยว ท่านไม่ต้องแสร้งทำเป็นหลับหรอกเจ้าค่ะ”
นางวางถ้วยยาลงบนโต๊ะเล็กข้างหัวเตียง ไอน้ำอุ่นระเหยไปกระทบกับใบหน้าที่ดูสงบนิ่งนั้น
ซูเนี่ยนไม่ลืมตาขึ้นมาเหมือนเช่นเคย และไม่ได้ถามไถ่ว่านางแอบเปลี่ยนสูตรยาหรือไม่
มือขวาวางอยู่ข้างลำตัว ปลายนิ้วห่างจากจี้หยกชิ้นนั้นเพียงครึ่งชุ่น
จือเวยยื่นมือไปแตะไหล่ของมารดา
“ท่านแม่?”
ร่างกายสั่นไหวเล็กน้อยตามการเคลื่อนไหวของนาง
ดอกกุ้ยฮวาข้างหมอนแห้งกรอบ ลูกคิดให้ความรู้สึกเย็นเยียบ