กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 383 เรื่องสุดท้าย
จือเวยคว้าแขนเสื้อนั้นไว้ ไม่ยอมปล่อยมือไม่ว่าอย่างไร
“ท่านจะไปหาผู้ใด?”
ซูเนี่ยนก้มมองมือนาง “เจ้าว่าผู้ใดเล่า?”
“ท่านแม่!”
เสียงร้องนี้กระแทกเข้ากับกำแพงเรือน ทำให้หิมะที่เกาะอยู่ชายคาสั่นร่วงหล่นลงมา
จือเวยขวางอยู่หน้าประตู ชายฉลองพระองค์ขุนนางเปรอะเปื้อนคราบโคลนจากงานศพ
นางไม่ได้นอนหลับพักผ่อนมาหลายวัน ใต้ตาดำคล้ำ ริมฝีปากแห้งแตกจนมีรอยเลือดซิบ
“ท่านจะพูดเช่นนี้ไม่ได้! ท่านพ่อเพิ่งจากไปได้เพียงไม่กี่วัน ท่านจะทิ้งข้ากับวั่งซูไปหรือ?!”
“ผู้ใดบอกว่าข้าจะตายตอนนี้?”