เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 369 อ้อมผ่านอวิ๋นลู่
คนขับรถม้าดึงบังเหียนเปลี่ยนทิศทางม้าที่หน้าทางแยก
เสิ่นเยี่ยนมองดอกกุ้ยฮวาบนฝ่ามือของซูเนี่ยน “นึกอยากทำอะไรกะทันหันหรือ?”
“ในเมื่อมาถึงที่นี่แล้ว ก็ควรจะแวะไปดูสักหน่อย”
“แค่ดูเพียงแวบเดียวหรือ?”
ซูเนี่ยนรวบรวมกลีบดอกไม้เข้าไว้ในผ้าเช็ดหน้า “ไม่เข้าเรียน ไม่ตรวจสอบบัญชี และจะไม่ไปจับผิดพวกเขาทั้งนั้น”
เสิ่นเยี่ยนช่วยกดม่านหน้าต่างที่ถูกลมพัดเปิดออกให้เข้าที่ “คำพูดนี้ข้าจะจดจำไว้”
รถม้าเคลื่อนเข้าสู่เส้นทางเขาอวิ๋นลู่
เส้นทางหินที่ปีนั้นเคยโคลนตมและยากต่อการสัญจรได้รับการซ่อมแซมจนราบเรียบแล้ว สองข้างทางมีการสร้างศาลาพักผ่อนสำหรับให้นักศึกษาได้หยุดพักที่หน้าประตูภูเขา ไม่มีการแบ่งทางเข้าออกเป็นหญิงและชายอีกต่อไป ชุดนักศึกษาที่สวนกันไปมาล้วนมีสีเหมือนกัน เพียงแต่ที่ปลายแขนเสื้อปักลวดลายตามระดับชั้นเรียนที่แตกต่างกันเอาไว้
กำแพงที่เคยแบ่งกั้นในอดีตถูกรื้อถอนไปนานแล้ว