เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 368 เผาจดหมายให้หัวคดีเก่า
สายตาของเสิ่นเยี่ยนหยุดอยู่ที่ใบหน้าของนางเป็นครู่หนึ่ง
“เจ้าตัดใจได้หรือ”
ซูเนี่ยนยกชามแกงขึ้นจิบหนึ่งคำ ไอร้อนทำให้ดวงตาของนางรู้สึกแสบปร่าเล็กน้อย นางจงใจพูดอย่างเบาหูว่า “ก็แค่กระดาษเก่าไม่กี่แผ่น เก็บไว้นอกจากจะเปลืองที่แล้วก็ไม่มีประโยชน์อันใด”
“กล่องใบนั้นตามเจ้าเข้ากรมคลังมาสามครั้ง ย้ายมาแล้วสองจวน ซ้ำยังเกือบถูกจือเวยหยิบไปเป็นกระดาษใช้แล้วเพื่อฝึกเขียนอักษร”
“ก็เพราะพกติดตัวมานานพอแล้ว จึงควรเผาทิ้ง”
เสิ่นเยี่ยนไม่ได้เปิดโปงนาง
ยามที่ทั้งสองออกจากกรมคลัง เสียงไม้เคาะบอกยามสามก็ดังขึ้นตามท้องถนน จวนเก่าตระกูลเสิ่นมีคนเฝ้าดูแลอยู่ตลอด เมื่อผลักประตูเข้าสู่ภายใน กลิ่นไม้ที่ถูกเก็บงำมานานหลายปีก็พุ่งปะทะใบหน้า
โครงสร้างของห้องหนังสือแทบไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย