กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 370 งานสมรสของจือเวย
ซูเนี่ยนเพิ่งจะขยับตัวเพียงเล็กน้อย เสิ่นเยี่ยนก็ลืมตาขึ้น
“ฝันหรือ?”
แสงสลัวเพิ่งลอดผ่านกระดาษหน้าต่างเข้ามา น้ำเสียงของเขายังคงมีความแหบพร่าจากการเพิ่งตื่น ทว่าฝ่ามือกลับวางทับบนหลังมือของนาง นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ไปตามกระดูกข้อมืออย่างแผ่วเบา
“ฝันถึงท่านพ่อและคนอื่นๆ”
“พวกเขาพูดว่าอย่างไรบ้าง?”
“ไม่ได้พูดอะไรเลย เพียงยืนมองข้าอยู่ที่ริมฝั่งแม่น้ำ”
ซูเนี่ยนพลิกตัวเข้าไปในอ้อมกอดของเขา หน้าผากแนบชิดกับอกที่แผ่ไออุ่น ผ่านเนื้อผ้าชุดนอนบางๆ เสียงหัวใจเต้นดังเป็นจังหวะเชื่องช้าและมั่นคง
เสิ่นเยี่ยนดึงมุมผ้าห่มขึ้นมาคลุมไหล่ให้นาง “เช่นนั้นคงแค่มาเยี่ยมเยียนเจ้า”
“บางทีอาจจะเร่งให้ข้าไปหาพวกท่าน”