เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 367 ราชโองการด่วนเรียกตัวเข้านครหลวง
ในวินาทีที่แพรเหลืองถูกคลี่ออก ป้ายทองสำหรับเรียกใช้ม้าเร็วก็ร่วงหล่นออกมา
เสิ่นเยี่ยนยกมือขึ้นรับไว้
ขอบโลหะเย็นเฉียบ เมื่อปะทะเข้ากับฝ่ามือก็เกิดเสียงทึบเบา ๆ ทูตหัวหน้าคณะยังคงคุกเข่าอยู่ด้านนอกประตู เหงื่อหยดไหลลงมาจากคาง หยดลงบนหินสีเขียวเป็นจุดเข้ม
ซูเนี่ยนอาศัยแสงจากโคมไฟอ่านราชโองการจนจบ รอยย่นระหว่างคิ้วค่อย ๆ กดลึกแน่นขึ้น
ภัยแล้งใหญ่ร้อยปีในเขตนครหลวงง
ในเก้ามณฑลมีหกมณฑลที่เก็บเกี่ยวไม่ได้แม้แต่เมล็ดธัญพืช เสบียงในยุ้งฉางหลวงเหลือเพียงพอแค่ประทังชีวิตได้อีกเดือนเศษ เงินบรรเทาภัยพิบัติถูกเบิกจ่ายไปสองรอบแล้ว แต่ช่องว่างที่แต่ละมณฑลรายงานกลับยิ่งเติมยิ่งกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
เสนาบดีกรมคลังคนใหม่เปลี่ยนระเบียบการจัดสรรไปแล้วสามชุด แต่เงินก็ยังคงติดขัดอยู่กลางทาง
หากล่าช้าไปอีกครึ่งเดือน ราคาธัญพืชในเขตนครหลวงจะต้องปั่นป่วนแน่
“ในราชสำนักยังมีคนที่ใช้งานได้หรือไม่” ซูเนี่ยนเอ่ยถาม