เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 321 ชุดแต่งงานชุดแรกที่ไม่ต้องสวมผ้ารัดอก
ปลายนิ้วของซูเนี่ยนหยุดลงบนภาพวาดชุดแต่งงานเข้ารูปแผ่นนั้น นางค้างไว้อย่างนั้นนานเนิ่นโดยไม่ขยับ
สตรีในภาพวาดมีเอวคอดกิ่ว คอเสื้อปักลายดอกไห่ถางคู่ ชายกระโปรงแผ่กางออกเป็นชั้นๆ
การตัดเย็บเช่นนั้น หากสวมใส่บนร่างนางในวันวาน ผ้ารัดอกหลายชั้นที่หน้าอกคงจะดันลายปักจนแข็งทื่อ แม้แต่การหายใจก็ยังคงต้องระมัดระวัง
เสิ่นอวิ๋นมองตามสายตาของนางไป ดวงตาก็พลันเป็นประกายสว่างวาบ
“ข้ารู้อยู่แล้วว่าพี่สะใภ้ต้องชอบชุดนี้! พรุ่งนี้ข้าจะให้ช่างปักนำผ้ามาที่นี่ก่อน วัดตัวแล้วค่อยแก้รอบเอว ส่วนมงกุฎหงส์ก็เอาชุดที่เบาที่สุดไป จะได้ไม่กดทับจนท่านปวดคอ”
“ข้ายงไม่ได้เลือกเลย”
“มือนางเกือบจะกดกระดาษจนเป็นรูแล้วเชียว”
ซูเนี่ยนก้มหน้ามองดู ปลายนิ้วของนางกำลังกดอยู่บนเส้นเอวของชุดแต่งงานจริงๆ
นางคลายมือออก แต่ทว่ามุมปากกลับกลั้นยิ้มไว้ไม่ได้ “เช่นนั้นก็เอาชุดนี้”