เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 322 ไทเฮาเรียกเข้าพบ
ยามที่เสิ่นอวิ๋นประคองบัญชีสินสอดตามมาถึงประตูข้าง ซูเนี่ยนได้เปลี่ยนอาภรณ์เรียบร้อยแล้ว
วันนี้นางไม่ได้สวมชุดขุนนาง เพียงสวมกระโปรงยาวสีชาด มวยผมปักปิ่นหยกขาวที่เสิ่นเยี่ยนส่งมา ที่เอวยังคงแขวนป้ายประจำตำแหน่งกรมคลังเอาไว้ ชายกระโปรงที่เผยออกมาทุกยามก้าวย่าง คอยย้ำเตือนให้ทุกคนรู้ว่านางมิใช่เพียงเจ้าสาวที่รอวันออกเรือนเท่านั้น
แม่นมในวังเหลือบมองป้ายประจำตำแหน่งนั้นปราดหนึ่ง รอยยิ้มยิ่งดูอ่อนโยนขึ้นกว่าเดิม
“ฮองเฮาตรัสว่าให้มาพูดคุยกัน ท่านซูมิต้องตื่นตระหนกไป”
ซูเนี่ยนประคองคานรถก้าวขึ้นเกี้ยว “แม่นมมาด้วยตนเองเช่นนี้ หากข้าบอกว่าไม่ตื่นตระหนก เกรงว่าจะดูเป็นการไม่เคารพ”
“ฮองเฮาทรงโปรดความซื่อตรงของท่านเช่นนี้แล”
เกี้ยวเล็กเลี้ยวผ่านถนนสายยาว เสียงอึกทึกจากขบวนสินสอดค่อยๆ ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง