เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 226 สามวันไม่ได้พบหน้า นางถูกกระดาษหนึ่งแผ่นบีบคั้นจนแทบคลั่ง
ซูเนี่ยนยืนอยู่ที่หน้าประตูเรือนมานานมาก
หลังจากศาลต้าหลี่ปิดทำการในวันนั้น คำปลอบโยนของทุกคนล้วนเหมือนมีกำแพงน้ำกั้นขวาง
ลู่ชิงบอกว่าอย่ากลัว จ้าวหลิงบอกว่าตระกูลหวังไม่มีทางพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินได้ เสิ่นอวิ๋นเช็ดน้ำตาให้นาง ทว่าในหัวของนางกลับหลงเหลือเพียงเสียงแผ่นไม้ตบศาลของเจ้าศาลต้าหลี่ที่ดังลงมาเท่านั้น
สามวัน
สามวันให้หลังรอฟังคำวินิจฉัย
คำเหล่านี้เปรียบดั่งตะปู ตรึงให้นางแม้แต่ยามหลับใหลยังไม่สามารถอยู่อย่างสงบได้
ยามเช้าไปปฏิบัติหน้าที่ที่สำนักหานหลิน นางถือม้วนราชสารกลับด้านอยู่นานครึ่งเค่อ เฉียนเปียนซิวที่อยู่ข้างๆ มองดูแล้วมุมปากกระตุก อดกลั้นแล้วอดกลั้นอีก สุดท้ายยังคงกระซิบเตือน “ซูเนี่ยนผู้เรียบเรียง ท่านนี่กำลังจะเรียบเรียงประวัติศาสตร์แบบย้อนกลับหรือขอรับ?”