เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 225 นางก้าวขึ้นสู่ศาลต้าหลี่ เพื่อเป็นปากเป็นเสียงแทนบิดาผู้ล่วงลับ
วันที่ศาลต้าหลี่เปิดเริ่งพิจารณาคดี ซูเนี่ยนตื่นขึ้นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง
นางนั่งลงที่ข้างเตียง ในมือถือตราประทับไม้เก่าแก่ของบิดา ตราไม้ชิ้นนั้นขอบมุมสึกกร่อน สลักอักษรคำว่า “เจิ้งชิง” เอาไว้ ซึ่งเป็นของที่นางเคยแอบหยิบมาจากโต๊ะหนังสือของบิดาในวัยเด็กมาเล่น
ภายหลังเมื่อบ้านแตกสาแหรกขาด ของชิ้นนี้ถูกนางเก็บซ่อนไว้ในถุงใบเล็กติดตัว ตราประทับนี้ติดตามนางหนีการไล่ล่า เคยเข้าสำนักศึกษา เคยเดินผ่านสนามสอบหลวง และเคยเข้าไปจนถึงท้องพระโรงจินหลวน
วันนี้ มันได้ติดตามนางขึ้นศาล
ยามที่เสิ่นอวิ๋นช่วยนางจัดระเบียบชุดขุนนาง ท่าทางของเขานั้นช้ากว่าปกติ
ผ้ารัดอกถูกพันทับไปทีละรอบ กดทับลมหายใจ ทั้งยังกดทับร่องรอยพิรุธทุกอย่างของฐานะสตรี ปลายนิ้วของเสิ่นอวิ๋นหยุดลงบนหัวไหล่นาง เอ่ยถามเบาๆ ว่า “เจ็บหรือไม่”
ซูเนี่ยนส่ายหน้า “ไม่เจ็บ”
เสิ่นอวิ๋นปรายตามองนาง “โกหก”
ซูเนี่ยนยิ้มบาง “วันนี้ต่อให้เจ็บก็ต้องทนให้ได้”