กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 224 ยามเขาถูกบีบจนถึงทางตัน นางนำบะหมี่เละมาให้หนึ่งชาม
ท่านเสนาบดีหวังมิได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดอีก
เขาเพียงจ้องมองเสิ่นเยี่ยนอยู่ชั่วครู่ ก่อนจะหันหลังขึ้นรถม้าไป
ยามรถม้าคันนั้นขับออกจากประตูวัง ม่านรถถูกดึงปิดไว้ต่ำมาก ราวกับกลุ่มเงาดำมืดมิดที่เคลื่อนผ่านถนนศิลาเขียวออกไป
ซูเนี่ยนยืนอยู่ในระยะไกล มองดูเงารถคันนั้นจางหายไป ในใจมิได้รู้สึกโล่งโปร่งแม้แต่น้อย
ท่านเสนาบดีหวังย่อมไม่นั่งรอให้ศาลต้าหลี่พิจารณาคดีเฉย ๆ เป็นแน่
เส้นทางกรมอาญาถูกตัดขาดไปแล้ว เขาย่อมต้องเปลี่ยนไปใช้มีดที่คมกริบกว่าเดิม
เป็นดั่งคาด เช้าวันต่อมาในการเข้าเฝ้าตอนเช้า ราชครูเจิ้งฉงเหนียนก็นำฎีกาขึ้นถวาย