กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 204 ขนมหน้าตาน่าเกลียดเช่นนี้ เจ้ากลับหว่านล้อมคนเป็น
ยามเย็นวันที่สาม ซูเนี่ยนยืนอยู่ที่แผงขายบะหมี่ตรงปากซอย ในมือถือชามกระเบื้องหยาบใบหนึ่ง น้ำซุปบะหมี่ก้นชามแห้งเหือดไปแล้ว ตะเกียบคนไปมาอยู่ที่ขอบชามส่งเสียงกระทบดังแผ่วเบา
เดิมทีนางตั้งใจจะรอคนจากจวนตระกูลเสิ่นมาส่งอาหาร
วันแรกไม่มา นางบอกตนเองว่าเสิ่นเยี่ยนเพียงแค่ติดธุระ
วันที่สองยังไม่มาอีก นางครุ่นคิด ท่านมหาเสนาบดีอารมณ์ร้ายกว่าผู้อื่นถือเป็นเรื่องปกติ
กระทั่งวันที่สาม กระเพาะอาหารว่างเปล่าจนปวดขึง นางจึงพบว่าความอดทนที่ฝืนทำมานั้น ราวกับถูกผู้อื่นใช้เข็มทิ่มแทงจนเป็นรู รั่วไหลออกไปจนหมดสิ้น
“แม่นาง จะเติมน้ำซุปอีกหรือไม่?” พ่อค้าแผงลอยเอ่ยถามอยู่ข้างๆ
ซูเนี่ยนเงยหน้าขึ้น ปราณอาฆาตในลำคอไม่มีที่ลง จึงทำได้เพียงส่ายหน้าอย่างหม่นหมอง