กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 205 ภายในหกสิบวัน อย่าหวังว่าจะลากยาวได้
ยามที่ซูเนี่ยนถูกเขากระชากก้าวนั้น แผ่นหลังของนางยังคงเกร็งค้างอยู่
ทว่าหลังเสิ่นเยี่ยนปัดน้ำตาลไอซิ่งบนเส้นผมให้นาง เขาก็ถอนมือกลับไป ราวกับเมื่อครู่เพียงแค่จัดกระดาษที่พับมุมหน้าหนึ่งให้อย่างเรียบร้อย นางยืนอยู่ข้างโต๊ะทำงาน ใบหูร้อนผ่าวจนแทบไหม้ แม้แต่สายตาก็ไม่กล้ากวาดไปมั่วซั่ว ทำได้เพียงจ้องมองขนมจานนั้นบนโต๊ะ
เสิ่นเยี่ยนมิได้กล่าวถึงเรื่องที่นางขาดข้าวมาหลายวันอีก เพียงยกมือขึ้นเลื่อนจอกชาที่มุมโต๊ะไปทางนาง
“นั่งลง”