Chapter 0203

ตอนที่ 203 ทั้งราชสำนักต่างเข้าใจว่าพวกเขาเกลียดกันจนอยากบีบคอให้ตาย

ซูเนี่ยนยืนอยู่ในธรณีประตู นางยืนอึ้งไปครู่ใหญ่จนพูดไม่ออก

หลังจากเสิ่นเยี่ยนกล่าวประโยคนั้นจบ เขาก็หันหลังเดินจากไป

เขาก้าวเดินอย่างมั่นคง ชายเสื้อปลิวไสวขึ้นเล็กน้อยตามสายลมยามค่ำคืน ราวกับว่าประโยค “เต็มใจ” เมื่อครู่นี้ เป็นเพียงคำกำชับธรรมดาทั่วไปเท่านั้น

แต่ซูเนี่ยนรู้ดีว่าไม่ใช่

นางกำขอบประตู ปลายนิ้วสัมผัสไอเย็นจากหยาดน้ำค้างยามค่ำคืน แต่ในใจกลับรู้สึกราวกับถูกสิ่งใดบางอย่างลวกจนร้อนผ่าว

จ้าวหลิงซึ่งยืนอยู่ในลานบ้านเหลือบมองนางแวบหนึ่ง

“เขาเดินไปไกลแล้ว”

ซูเนี่ยนรีบดึงสายตากลับมาทันที

“ข้ารู้แล้ว”