กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 191 เมามายยังเขียนเช่นนี้ เขาเป็นบ้าไปแล้วจริงๆ
หลังจากม่านรถม้าตกลงมา ซูเนี่ยนยังคงยืนอยู่ที่เดิม
เสิ่นอวิ๋นชะโงกหน้าจากด้านข้างมามองนาง ดวงตาเป็นประกายวาววับน่ากลัว
“พี่ชายข้าเมื่อครู่พูดอันใดกับเจ้า?”
ซูเนี่ยนได้สติ ไอร้อนที่โคนหูยังไม่จางหาย แต่ใบหน้ากลับต้องพยายามข่มฝืนไว้
“ท่านเสิ่นดื่มจนเมามายแล้ว จึงพูดจาเลอะเลือน”
เสิ่นอวิ๋นลากเสียงยาว “อ้อ พูดจาเลอะเลือนสินะ”
แววตาของนางเขียนชัดเจนว่า ‘เจ้าดูสิว่าข้าเชื่อหรือไม่’
ซูเนี่ยนหมุนตัวเดินออกไป “ดึกมากแล้ว แม่นางเสิ่นรีบกลับจวนเถิด”
เสิ่นอวิ๋นหัวเราะตามหลัง “ซูฮุ่ยเยี่ยน เจ้าเดินก้าวเท้าผิดข้างแล้ว”