เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 190 อัครมหาเสนาบดีดื่มแทนนาง ทั่วทั้งงานไม่มีใครกล้ากะพริบตา
ถ้อยคำของเสิ่นเยี่ยนร่วงหล่นลงกลางโถง ราวกับตะปูเหล็กเย็นเฉียบตอกเข้ากับคานไม้
ไม่มีผู้ใดเอ่ยวาจา
แม้แต่สาวใช้ที่กำลังรินสุราเมื่อครู่ยังหยุดมือ กาน้ำชาแขวนลอยอยู่กลางอากาศ ปลายพวยกาหยดหยาดสุราใสสะอาดลงมาหนึ่งหยด แต่ไม่ยอมร่วงหล่นลงมาเสียที
ข้อมือของซูเนี่ยนยังคงอยู่ในอุ้งมือของเสิ่นเยี่ยน
เขากุมไว้อย่างมั่นคง กั้นด้วยชั้นเนื้อผ้าแขนเสื้อ ปลายนิ้วกำลังกดลงบนด้านนอกของกระดูกข้อมือนาง ผิวหนังตรงนั้นบางเพียงแตะเบาก็สัมผัสได้ถึงชีพจร
นางรู้ตัวว่าจังหวะหัวใจของตนเต้นผิดปกติไปแล้ว
เสิ่นเยี่ยนต้องรับรู้ได้อย่างแน่นอน
ทว่าเขากลับไม่ได้มองนาง
เขาเพียงหยิบถ้วยสุรานั้นมาจากมือนาง ท่วงท่าราบเรียบไร้ที่ติจนหาจุดล่วงเกินมิได้ ราวกับเป็นเพียงอาจารย์ที่ช่วยศิษย์ขวางกั้นสุราที่ไม่เหมาะสมถ้วยหนึ่งไว้เท่านั้น