เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 192 เจ้าเป็นหญิงมิใช่หรือ? นางลุกขึ้นคว่ำโต๊ะทันที
ยามที่เทียบเชิญของเสิ่นอวิ๋นถูกส่งมา ซูเนี่ยนกำลังอ่านข้อสอบนโยบายการสอบหน้าพระที่นั่งย้อนหลังห้าปี
ในเทียบเชิญเขียนไว้อย่างสุภาพยิ่ง
“ยามบ่าย ณ หอชิงหมิง ขอพบเพียงลำพังหนึ่งครา”
คำว่า ‘ลำพัง’ สองตัวนั้นถูกนางเขียนไว้อย่างบรรจงเป็นพิเศษ
ซูเนี่ยนจ้องมองตัวอักษรสองตัวนั้น แผ่นหลังรู้สึกตึงเกร็งขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย
ลู่ชิงชะโงกหน้าเข้ามา “คุณหนูเสิ่นนัดเจ้าไปดื่มชาหรือ? เรื่องดีนี่นา นางมาทุกครั้งก็นำขนมมาด้วยทุกครั้ง”
ซูเนี่ยนปิดเทียบเชิญลง “ครานี้อาจไม่เป็นเช่นนั้น”
จ้าวหลิงนั่งอยู่ใต้ระเบียง เงยหน้ามองนาง “ต้องการให้ข้าติดตามไปหรือไม่?”
“ไม่ต้อง” ซูเนี่ยนเก็บเทียบเชิญเข้าในแขนเสื้อ “ในเมื่อนางเขียนว่าพบเพียงลำพัง ย่อมหมายความว่าไม่ต้องการให้ผู้อื่นได้ยิน”