Chapter 0173

ตอนที่ 173 เขาเต็มไปด้วยจิตสังหาร ทว่ากลับโอบกอดนางจนตัวสั่น

ม้าดำพุ่งทะยานเข้าใกล้ ม้าศึกย่ำเหยียบลงบนน้ำโคลนข้างร่องน้ำจนแตกกระจาย

เสิ่นเยี่ยนพลิกตัวลงจากหลังม้า ท่วงท่าคล่องแคล่วว่องไวจนไม่เหมือนกับข้าราชการพลเรือนที่วัน ๆ เอาแต่จับพู่กัน เขาแม้แต่ชายตามองจ้าวหลิงสักนิดยังไม่มี ก้าวเท้าฉับ ๆ ตรงไปยังเบื้องหน้าซูเนี่ยน ยื่นมือไปคว้าข้อมือนางแล้วดึงตัวมาไว้ด้านหลังตนเอง

ซูเนี่ยนเซถอยหลังไปครึ่งก้าว แผ่นหลังปะทะเข้ากับอกของเขา

กั้นด้วยชุดรัดกุมสีเข้ม นางได้ยินเสียงลมหายใจของเขากดต่ำลงลึกมาก

“ยืนให้ดี” เสิ่นเยี่ยนกล่าว

สองคำนั้นเย็นเยียบประดุจใบดาบ

ซูเนี่ยนกำร่มไผ่หมึกแน่นโดยสัญชาตญาณ “ท่านมาที่นี่ได้อย่างไร?”

เสิ่นเยี่ยนมิได้ตอบ