กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 172 ลูกเกาทัณฑ์อาบยา เขาฉุดนางลงไปในคู
ยามที่ซูเนี่ยนสวมเสื้อคลุมเดินออกมาจากห้อง จ้าวหลิงยืนรออยู่ในลานเรือนแล้ว
ในลานหลังโรงเตี๊ยมจุดโคมไฟไว้เพียงดวงเดียว เปลวไฟถูกลมยามค่ำคืนพัดวูบไหวไปมา ผู้ติดตามสองคนรายงานด้วยสุ้มเสียงที่เบาลง ลู่ชิงโอบเสื้อคลุมวิ่งออกมา ผมเผ้ายุ่งเหยิง ความง่วงงุนบนใบหน้าถูกเสียงฝีเท้าอาชาชะล้างจนหมดสิ้น
“ผู้ใดติดตามมา?” ลู่ชิงถาม
จ้าวหลิงไม่ตอบ เขามองไปยังซูเนี่ยนก่อน “หลังจากออกจากเมืองมาเมื่อตอนกลางวัน มีม้าสองตัวคอยติดตามอยู่ด้านหลังไม่ห่าง เมื่อเข้ายามค่ำคืนก็มีคนเพิ่มขึ้นมาอีกหลายคน พวกมันไม่ได้เข้าโรงเตี๊ยม แต่พักอยู่ที่ป่านอกเมือง”
ซูเนี่ยนผูกเสื้อคลุมให้เรียบร้อย “คนของตระกูลหวังหรือ?”