กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 169 เขาประคองเอวนาง แล้วถามคำถามที่แทบเอาชีวิต
ปลายนิ้วของซูเนี่ยนกระตุกเกร็ง น้ำในจอกชาเกือบกระฉอกออกมา
ท่ามกลางเสียงผู้คนและเสียงจอกเหล้ากระทบกันทั่วทั้งหอ สายตาของเสิ่นเยี่ยนประหนึ่งเส้นด้ายเส้นละเอียด พันธนาการเข้าที่ข้อมือของนางไว้อย่างมั่นคง
นางอยากแสร้งทำเป็นมองไม่เห็น ทว่าภาพที่จ้าวหลิงช่วยดื่มเหล้าแทนนางเมื่อครู่นี้ชัดเจนเกินไป คนเช่นเสิ่นเยี่ยนไม่มีทางดูไม่ออก
เขากุมจอกชาไว้ สีหน้าเรียบเฉยไม่ไหวติง
ยิ่งเป็นเช่นนี้ ยิ่งทำให้ผู้อื่นรู้สึกเสียวสันหลังวาบ
ซูเนี่ยนก้มหน้าหลบสายตาเขา อาศัยจังหวะจัดแขนเสื้อเช็ดเหงื่อออกจากฝ่ามือ