เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 168 เมื่อสุราจอกนี้ยื่นมา นางเกือบถูกเปิดโปง
ปลายนิ้วของซูเนี่ยนกดลงบนตัวอักษรเล็ก ๆ บรรทัดนั้น ใบหูของนางค่อย ๆ ร้อนผ่าวขึ้น
ลู่ชิงชะโงกหน้าหมายจะดู “ใครเขียนหรือ? เหตุใดถึงยิ้มเช่นนั้น?”
ซูเนี่ยนพับจดหมายเก็บอย่างรวดเร็วแล้วยัดใส่ในแขนเสื้อ “เรื่องของบัณฑิต อย่าได้ถามให้มากความ”
ลู่ชิงหรี่ตาลง “พี่เนี่ยน เจ้ามีพิรุธนะ”
ซูเนี่ยนก้าวเท้าเดินทันที “วันนี้ไม่มีเนื้อแล้ว”
“อย่า! ข้าไม่ถามแล้วไม่ได้หรือ!”
ข่าวของการเป็นบัณฑิตเอกมณฑลถูกส่งกลับมายังสำนักศึกษาเมฆาคราม เรือนบัณฑิตสามัญชนเกือบทำหลังคาเปิดออก อาจารย์ใหญ่แซ่เซี่ยได้พบกับซูเนี่ยนด้วยตนเอง ถึงแม้จะยังคงทำหน้าขรึมอยู่ แต่กลับสั่งคนให้ปรับเปลี่ยนที่นั่งผู้ฟังของนางใหม่ไปไว้แถวหน้า
หวังปิ่งเหวินอ้างว่าป่วย ไม่ได้ออกจากบ้านมาสามวันแล้ว