กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 167 อันดับหนึ่งไม่ใช่หวังปิ่งเหวิน แต่เป็นนาง ซูเนี่ยน
ซูเนี่ยนจ้องมองชื่อนั้น ไอความร้อนจากถ้วยน้ำชาพัดผ่านหลังนิ้วของนาง แต่นางกลับไม่ขยับกายแม้แต่น้อย
เสิ่นเยี่ยนมองนาง “กลัวแล้วหรือ”
ซูเนี่ยนปิดสมุดรายนามลง แล้วเงยหน้ามองเขา “ข้ากำลังคิดว่า มือของตระกูลหวังนั้นยื่นยาวกว่าที่ข้าคิดเอาไว้มาก”
เสิ่นเยี่ยนไม่ได้ปฏิเสธ
ศิษย์ของเจิ้งฉงเหนียนกระจายอยู่ทั่วราชสำนัก อีกทั้งยังเคยเป็นถึงราชครูองค์รัชทายาท และมีความสัมพันธ์ฉันท์อาจารย์ศิษย์กับท่านเสนาบดีหวัง หากผู้นี้กลายเป็นประธานคุมสอบการสอบวสันตฤดู หลังจากซูเนี่ยนเข้าเมืองหลวงไปแล้ว ทุกย่างก้าวของนางย่อมยากลำบากกว่าผู้อื่นอย่างแน่นอน
“ผู้ได้รับการเสนอชื่อ ยังไม่ใช่ผลสรุปที่แน่นอน” เสิ่นเยี่ยนกล่าว
ซูเนี่ยนฟังแล้วก็เข้าใจในทันที
ยังไม่ได้ตัดสิน ก็ย่อมมีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นได้
ปลายนิ้วของนางกดลงบนขอบสมุด น้ำเสียงเบาหวิว “ขอบพระคุณท่านที่ตักเตือน”