กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 166 นางไม่รอประกาศผลสอบ แต่นางจะให้ตระกูลหวังเจ็บปวดก่อน
ในยามที่ซูเนี่ยนพับจดหมายไร้ชื่อฉบับนั้นเก็บใส่ถุงแขน ลู่ชิงยังคงนั่งยองๆ กัดขนมปังเย็นชืดอยู่นอกสนามสอบหลวง
เขากัดไปสองคำ แก้มทั้งสองข้างบวมตุ่ยพลางกล่าวอย่างไม่ชัดถ้อยชัดคำว่า “พี่เนี่ยน เจ้าว่าข่าวที่ท่านประธานคุมสอบวงกลมเลือกข้าเป็นอันดับหนึ่งน่ะ เป็นความจริงหรือไม่? หากเป็นจริง ครั้งนี้เจ้าคงได้บินขึ้นสวรรค์แล้วกระมัง”
ซูเนี่ยนหยิบตะกร้าสอบขึ้นมา ข้อมือปวดจนชา แต่ปากยังคงพูดอย่างมั่นคงว่า “การวงกลมเลือกไม่ใช่เท่ากับอันดับหนึ่ง กระดาษคำตอบต้องผ่านการประเมินร่วมกัน ต้องคัดลอก ต้องตรวจทาน หากต่างกันเพียงช่วงชี้วัดเดียว อันดับก็เปลี่ยนได้ทั้งสิ้น”
ลู่ชิงกลืนขนมปังลงคอพลางจ้องมองนางด้วยสายตาละห้อย “เช่นนั้นเจ้าไม่ตื่นเต้นเลยหรือ?”
ซูเนี่ยนปรายตามองเขาแวบหนึ่ง “ตื่นเต้นแล้วทำให้ตระกูลหวังอายุสั้นลงได้สองวันรึ?”
ลู่ชิงถูกคำพูดนั้นจุกจนพูดไม่ออกไปครู่ใหญ่