Chapter 0152

ตอนที่ 152 คิดจะเอาแผ่นกระดาษกลับไปหรือ? ฝันไปเถอะ

ยามที่ซูเนี่ยนกุมถุงแขนเสื้อหันกลับไปนั้น เสิ่นเยี่ยนได้หันกายมุ่งหน้าไปยังเรือนอัครมหาเสนาบดีแล้ว

แผ่นหลังของคนผู้นั้นดูเย็นชาและสง่างาม ก้าวย่างไม่เร่งไม่ช้า ราวกับถ้อยคำเมื่อครู่เป็นเพียงคำพูดที่เอ่ยขึ้นลอยๆ ทว่าซูเนี่ยนที่ยืนอยู่ที่เดิมกลับรู้สึกราวกับถูกใครบางคนบีบหัวใจเข้าเต็มเปา

เรื่องแผ่นกระดาษ นางซ่อนเอาไว้ลึกมาก

บางแผ่นถูกกดทับไว้ในช่องลับของหีบหนังสือ บางแผ่นคั่นอยู่ในสำนวนคดีเก่า และยังมีอีกสองสามแผ่นที่นางเก็บไว้ในถุงผ้าใบเล็กแนบกาย นางไม่เคยหยิบออกมาให้ผู้ใดได้เห็น แม้แต่ลู่ชิงก็ไม่รู้

เสิ่นเยี่ยนรู้ได้อย่างไร?

เป็นไปได้หรือที่ขนาดว่าในหีบหนังสือของนางมีเศษเงินอยู่กี่ก้อน เขายังรู้แจ้ง?

ซูเนี่ยนยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล จึงกอดหนังสือแล้วรีบฝีเท้ากลับหอพักไป