Chapter 0151

ตอนที่ 151 ตกลงกันแล้ว ใครก็ห้ามล้ำเส้น

ยามที่มือของซูเนี่ยนทาบลงไป หลังฝ่ามือของเสิ่นเยี่ยนเย็นเยียบยิ่งนัก

หลังจากคำว่า “ข้าก็เช่นกัน” ของนางเอ่ยออกมา ในเรือนก็เงียบสงัดจนเหลือเพียงเสียงเบาๆ ของดอกกุ้ยฮวาที่ร่วงหล่นบนโต๊ะหิน กลีบดอกสีเหลืองทองละเอียดเล็กติดอยู่บนไหล่ของทั้งสองคน และร่วงหล่นลงระหว่างนิ้วเรียวยาวของเสิ่นเยี่ยน

เสิ่นเยี่ยนก้มหน้ามองมือนาง

มือข้างนั้นเล็กกว่าที่เขาจินตนาการไว้เล็กน้อย ฝ่ามือมีความร้อนจากที่เพิ่งประคองแป้งรากบัว ทาบลงบนหลังมือเขา ราวกับก้อนไฟที่ไม่ยอมถอยห่าง

เขาพลิกมือกลับไปกุมนิ้วของนางไว้

แรงกุมนั้นแผ่วเบา ทว่ากลับเกร็งแน่นยิ่งนัก ซูเนี่ยนสัมผัสได้ถึงปลายนิ้วของเขาที่สั่นไหวอย่างแผ่วเบา ราวกับว่าต้องใช้ความอดกลั้นทั้งหมด ถึงจะไม่รวบมือของนางทั้งมือเข้าไปในฝ่ามือ

หัวใจของซูเนี่ยนร้อนผ่าวขึ้นมา