กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 153 จะไม่ให้ข้าเข้าแม้กระทั่งสนามสอบเลยรึ?
พู่กันในมือของซูเนี่ยนหยุดชะงักลงบนกระดาษ หยดหมึกค่อย ๆ ซึมขยายออกไป
ลู่ชิงร้อนใจขึ้นมาก่อน “เล่นงานในระดับสอบภูมิภาคหรือ? พวกเขาต้องการทำสิ่งใด? เปลี่ยนข้อสอบ? สกัดขวาง? หรือว่าหาคนมาทำร้ายพี่เนี่ยนกันแน่?”
โจวเสิ่นส่ายหน้า ลูกกระเดือกขยับไหว “ร้ายกาจยิ่งกว่านั้น”
ซูเนี่ยนเงยหน้า “พูดให้ชัดเจน”
โจวเสิ่นมองไปรอบ ๆ
บริเวณระเบียงมีนักศึกษาถือตำราเดินผ่านมาสองคน เขาจึงยังไม่เอ่ยปากในทันที ซูเนี่ยนปิดตำราพร้อมนำพาทั้งสองเดินไปยังศาลาเงียบสงบหลังหอเก็บตำรา
ที่นี่ติดกับป่าไผ่ ปกติแล้วมีคนแวะเวียนมาน้อยยิ่ง
โจวเสิ่นถึงได้หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งที่พับจนเล็กมากออกมาจากแขนเสื้อ คลี่แผ่ออกกดทับไว้บนโต๊ะหิน