เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 148 ขาน่องไก่สักชิ้นก็ไม่ได้รึ?
ฝาถ้วยชาเอียงเอนอยู่บนขอบกระจก คำพูดของพ่อบ้านติดค้างอยู่ในลำคอ
เขาติดตามเสิ่นเยี่ยนมาหลายปี น้อยครั้งนักที่จะเห็นท่านผู้นี้ทำพลาดถึงเพียงนี้
ถ้วยชานั้นมิได้ถูกวางลงอย่างหนักหน่วง แต่กลับส่งเสียงดังคมชัดขึ้นมาคราหนึ่ง แม้แต่เอกสารราชการที่วางอยู่มุมโต๊ะยังสั่นไหวเบาๆ ตามไปด้วย
สีหน้าของเสิ่นเยี่ยนยังคงสงบนิ่ง
หากมิใช่เพราะเมื่อครู่พ่อบ้านเห็นกับตาว่าเขาจ้องมองไปยังฝั่งโรงอาหารอยู่นานสองนาน เขาคงนึกว่านั่นเป็นเพียงอาการมือลื่นจริงๆ
“ใต้เท้า ทางกรมอาญานั้น……”
“พูดต่อ” เสิ่นเยี่ยนถอนสายตากลับมา น้ำเสียงเรียบเฉยจนฟังไม่ออกว่ายินดีหรือโกรธเคือง
พ่อบ้านกัดฟันกล่าว “ฎีกาชี้แจงถูกส่งเข้ากรมอาญาแล้ว ผู้รับผิดชอบไต่สวนในชั้นต้นคือใต้เท้าซ่งรองเสนาบดีฝ่ายซ้าย คนจากจวนมหาเสนาบดีรายงานกลับมาว่า จวนเสนาบดีหวังยังมิได้รับข่าวที่แน่ชัด เพียงแต่สองวันนี้ตระกูลหวังส่งจดหมายออกไปถี่ผิดปกติ”
ปลายนิ้วของเสิ่นเยี่ยนเคาะลงบนโต๊ะเบาๆ