Chapter 0147

ตอนที่ 147 น่องไก่นี้ ถือว่าคืนดีกันแล้วหรือไม่?

ซูเนี่ยนยืนอยู่ที่เดิม ชั่วขณะหนึ่งไม่ได้ไล่ตามไป

แผ่นหลังของจ้าวหลิงเลี้ยวผ่านระเบียงยาวไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหายลับไปในความมืดสลัวยามสนธยา ทว่าคำว่า “ขอโทษ” ประโยคนั้นกลับเปรียบดั่งก้อนหินที่ตกกระทบลงในใจของนางที่สงบลงไปแล้ว

นางเคยคิดว่าจ้าวหลิงจะทำตัวกระอักกระอ่วน จะโกรธจนอับอาย หรือจะใช้วิธีดิบเถื่อนของเขาออกหน้าแทนนาง

เพียงแต่ไม่เคยคิดว่าเขาจะเอ่ยคำขอโทษ

มิหนำซ้ำยังเป็นการขอโทษด้วยท่าทางก้มหน้าเช่นนี้

ลู่ชิงโผล่ศีรษะออกมาจากด้านหลังแล้วถามเสียงเบา “เมื่อครู่เขาพูดว่าอะไรนะ? ข้าหูฝาดไปหรือไม่ ซื่อจื่อจ้าวขอโทษเจ้าหรือ?”

ซูเนี่ยนกอดตำราไว้ในอ้อมอก “เจ้าไม่ได้ยินผิดหรอก”

ลู่ชิงอ้าปากค้าง “เขาถูกทำให้ตกใจจนเสียสติไปแล้วหรือ?”

ซูเนี่ยนเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “เบาเสียงหน่อย”