เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 117 อย่าทะเลาะกัน รีบหนีเร็ว!
ซูเนี่ยนจะเก็บเท้ากลับก็ไม่ได้ จะก้าวเดินต่อไปก็ไม่ถูก
นางยืนอยู่ที่ทางแยกเล็ก ๆ เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่าไม่ควรเดินเร็วขนาดนี้
ถ้ารู้ก่อนว่าข้างหน้าคือจ้าวหลิงและเสิ่นเยี่ยน นางยอมเดินอ้อมไปทางห้องครัวหลัง แล้วมุดกลับเข้าเขตหอพักจากทางหน้าโรงอาหารเสียยังดีกว่า
แต่ตอนนี้สายตาสองคู่นั้นต่างจับจ้องมาที่นาง
สายตาหนึ่งเย็นชา อีกสายตาหนึ่งหนักอึ้ง
ดูไม่มีท่าทีว่าจะเป็นมิตรกันทั้งคู่
ซูเนี่ยนกัดฟันก้าวเท้าลงไป กอดถุงใส่ตำราเดินไปข้างหน้าสองก้าว บนใบหน้าพยายามปั้นแต่งความสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “ท่านขุนนาง ซื่อจื่อจ้าว พวกท่านนี่… มาชมบรรยากาศงั้นหรือ?”
จ้าวหลิงมองนางแวบหนึ่ง “มีใครที่ไหนมาชมบรรยากาศโดยการมายืนขวางทาง?”
ซูเนี่ยนคิดในใจ ท่านก็รู้ตัวนี่ว่าพวกท่านกำลังขวางทางอยู่