เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 118 ความลับนี้ ผู้ใดจะรักษา?
เสิ่นเยี่ยนมิได้ตอบในทันที
จ้าวหลิงจ้องมองเขา นิ้วมือที่อยู่ในแขนเสื้อค่อย ๆ กำแน่น ทีแรกเขานึกว่าเมื่อตนเองถามคำถามนี้ออกไปจะรู้สึกโล่งใจขึ้น ทว่าเมื่อถึงเวลานี้จริง ๆ ในใจกลับยิ่งหนักอึ้งกว่าเดิม
เสิ่นเยี่ยนนิ่งสงบเกินไป
สงบนิ่งราวกับคาดการณ์เอาไว้ล่วงหน้าแล้วว่าเขาจะถาม
บนทางเดินเล็ก ๆ หลังเขา เงาไผ่ทอดตัวลงมา ตัดกับแสงไฟจากระเบียงทางเดินไกล ๆ ภายในสำนักศึกษามีเสียงผู้คนแว่วมาเป็นระยะ ทว่ากลับอยู่ห่างไกลจากพวกเขามาก
เสิ่นเยี่ยนมองจ้าวหลิง น้ำเสียงราบเรียบ “เจ้าได้รับรู้อะไรมางั้นหรือ?”
ลำคอของจ้าวหลิงตีบตัน
ประโยคนี้ดูเผิน ๆ คล้ายคำถามย้อนกลับ แต่แท้จริงแล้วคือการบีบให้เขาเผยไพ่ใบสำคัญออกมาก่อน
หากเขาบอกออกไปว่าซูเนี่ยนเป็นสตรี ก็เท่ากับเป็นการฉีกอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายที่ปิดบังเอาไว้ เสิ่นเยี่ยนจะยอมรับหรือไม่นั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ทว่านับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป ซูเนี่ยนย่อมไม่มีที่ยืนในสายตาของเขาอีกต่อไป