เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 114 นางฮัมเพลงผิดคีย์?
ปลายพู่กันของเสิ่นเยี่ยนหยุดชะงักลงบนกระดาษจนเกิดรอยหมึกหยดหนึ่ง
ทว่าซูเนี่ยนประหนึ่งมองไม่เห็นสิ่งนั้น นางโอบถุงตำราขึ้น ก้มทำความเคารพอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย แล้วหันหลังเดินจากไป
นางเดินไม่เร็วนัก ทว่าแผ่นหลังกลับเกร็งตึงราวกับเกรงว่า หากนางหยุดยืนนานกว่านี้อีกเพียงก้าวเดียว ความไร้สติในรอยยิ้มเมื่อครู่จะเผยออกมาจนหมดสิ้น
เสิ่นเยี่ยนนั่งอยู่หลังโต๊ะหนังสือ ไม่ได้เรียกนางไว้ในทันที
หลังจากประตูถูกปิดลงเบาๆ เขาจึงก้มหน้ามองดูบนแผ่นกระดาษ
ข้างรอยพู่กันชาดมีรอยหมึกเพิ่มขึ้นจุดหนึ่ง ซึ่งตกอยู่ข้างคำว่า “เว้นโทษสงสัยให้ไปทางเบา” ดูขัดตาอย่างยิ่ง
เขาจ้องมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกดแผ่นกระดาษนั้นไว้ใต้โต๊ะ
ในขณะเดียวกัน จ้าวหลิงกำลังอาละวาดอยู่ที่อีกด้านหนึ่ง