Chapter 0105

ตอนที่ 105 อย่าทำให้ข้าตกใจเช่นนี้อีกเลย

ซูเนี่ยนสัมผัสได้ถึงสายตาของเขาแทบจะในทันที

ขนทั่วร่างนางลุกชัน มือที่กอดห่อสัมภาระไว้ฉับพลันยกขึ้นมาป้องกันหน้าอก ร่างทั้งร่างหดถอยหลังไปหนึ่งก้าว

ขาเก้าอี้ครูดไปกับพื้นจนเกิดเสียงบาดหู

เสิ่นเยี่ยนคล้ายถูกเสียงนั้นปลุกให้ตื่น เขาชักสายตากลับมาฉับพลัน

เขาลุกขึ้นยืน ถอยหลังไปสองก้าว แล้วหันหลังให้นาง

ในห้องเงียบสงัดจนเหลือเพียงเสียงเปลวเทียนดังขึ้นแผ่วเบา

หัวใจของซูเนี่ยนเต้นรัวจนแทบกระแทกซี่โครงจนเจ็บ นางรู้ว่าเสิ่นเยี่ยนฉลาด รู้ว่าเขาแคลงใจมานานแล้ว แต่การสงสัยเป็นเรื่องหนึ่ง ส่วนการเห็นความจริงด้วยตาตนเองกลับเป็นอีกเรื่องหนึ่ง

เมื่อครู่เฉียดฉิวไปเพียงนิดเดียว

เพียงนิดเดียวเท่านั้น สิ่งที่นางเสแสร้งไว้ทั้งหมดคงถูกกระชากออกมา